Tja mensen, ik ben niet heeel actief met loggen. Sinds de komst van een I-pad is het
verdomd leuk en makkelijk om met dat ding op schoot wat spelletjes te doen, mail te tjekken of
om mijn veesboek te bekijken. Om te bloggen heb ik toch liever een “ouderwetse” computer met muis zodat
ik makkelijk foto’s kan bewerken en tja, de zin en inspiratie ontbreekt de laatste tijd.
Nu heb ik weer wat te melden. Mamma eend is uit de tuin en heeft , 2 a 3 kapotte eieren achter gelaten.
Ik denk niet dat deze uitgebroed zijn want in de sloot bij het huis, heb ik geen enkel mamma eend met jonkie gezien.
Verder waren wij afgelopen dinsdag 15 mei, 25 jaar getrouwd.
Van Hans hoefde ik niets te regelen, want hij had dat al gedaan. Na een week plagerijtjes over dat ik heel actief zou zijn, en dat
hij wel toe zou kijken, kwam dan op de dag van vertrek het verlossende woord, dat we naar Antwerpen zouden gaan en er een nachtje
zouden blijven. Van dat nachtje wist ik ( via een kaart die hij had gestuurd).
Super, Antwerpen. Daar waren we in onze eerste vakantie samen wel eens geweest….naar de dierentuin dan. Het had toen veel gesneeuwd en
de meeste dieren zaten, vanwege het weer, dan ook binnen.
Tegen tienen naar het station gewandeld om de trein te pakken.
Zelf ga ik elke maandag met de trein naar Den-Haag en Hans gebruikt eigenlijk altijd de
auto maar voor deze gelegenheid wilde hij ook een keer met de trein.
We zouden 1x over moeten stappen in Rotterdam , dat was alles dus een makkie. Zo rond het middag uur zouden we
in Antwerpen zijn.
In Rotterdam kwam de trein mooi op tijd en zochten we een plaatsje in een coupé. Ik zag dat er een groep mensen om zo’n ns wegwijspietje aan het scharen
was en even later stonden we er zelf ook.
Iedereen moest de trein uit want “op laste van de brandweer”mocht de trein niet rijden naar Roosendaal, waar hij zijn stop zou hebben.
Dit akkefietje zou duren tot ongeveer 13.30 .
Tja en dan kan je alle ns wegwijspietjes uitschelden wat je wilt, maar dat vind ik verspilde energie en ook niet eerlijk en daarom kreeg ik
gratis koffiebonnen en stond de rest te stampvoeten en het niet te begrijpen ( ok dat waren buitenlanders die geen Ned. verstonden).
Wat doe je dan, je gaat wat eten, loopt terug naar het perron, geeft wat mogelijkheden aan, die niet kunnen, vertaalt wat voor
je medereizigers, loopt nog wat door het station, maakt ruzie met de meneer in zijn informatiehokje of, nou ja, je vertelt hem
hoe hij overkomt op de mensen om even later niet zijn naam, maar wel zijn personeelsnummer en de voornaam van zijn baas op een
kladje mee te nemen met de mededeling dat er een melding van wordt gemaakt. Bij terugkomst een vervanger in het info-hokje zit, maar
je er weinig aan hebt dus het maar zo laat, weer terug naar het perron waar we een alternatieve route te horen krijgen ( ff overstappen) en we met de groep,
behalve het Chinese meisje waarbij we in eerste instantie in de coupé zaten en die steeds weer aan Hans vroeg hoe of wat, naar de trein liepen ,die ons
naar Dordrecht zou brengen, nadat ik wel nog wat gratis koffiebonnen kreeg, omdat ik het zo sportief opnam.
In Dordrecht aangekomen werden we ( ff overstappen), door de ns wegwijspietjes naar een bus gewezen, die ons naar het beruchte Roosendaal zou brengen.
Zoals de ns wegwijspiet al zei bij vertrek, je kan blijven wachten maar nu ben je toch in beweging en natuurlijk had hij gelijk.
Er reed zelfs een pietje mee op de bus. Vanuit Roosendaal met een luxe touringcar ( ff overstappen) naar Essen in Belgie.
Vanuit Essen konden we met de trein( ff overstappen) naar Antwerpen…….appeltje eitje .
Gelukkig hadden wij minimale bagage ( 1 rugtas) ennuh dat Chinese meisje ….hebben we niet meer gezien.
Tja en hoe was Antwerpen………………
Wat een prachtige megastad als je van een dagje shoppen houdt. Wat een grote, ruime zaken, mooie gebouwen en gevels, gigantische
winkel centra, brede straten en vriendelijke mensen.
Vandaag voor een ieder kleding gekocht en om 15.00 de trein terug genomen.
De terugreis verliep saai…….maar 1x overstappen in Rotterdam.
babbels